Spiegel Online: Minister de Maizière, de ISAF-missie van de NAVO is precies tien jaar geleden begonnen. De NAVO is nu begonnen zich terug te trekken. Wat heeft de missie tot nu toe bereikt?
De Maizière: De kwestie welke doelen bereikt zijn, hangt ervan af welke doelen gesteld zijn. (..) De meest vurige voorstanders van het mandaat in 2001 (..) presenteerden een visie, die in hoge mate werd bepaald door bezorgdheid over de mensenrechten en die in Afghanistan met behulp van de Bundeswehr een vrije demokratie volgens het Duitse model wilde stichten. Als we dat doel als uitgangspunt nemen, dan moeten we eerlijk zeggen dat we verregaand tekort zijn geschoten.
(..)
Spiegel Online: U spreekt over de meest onveilige gebieden in het noorden, zoals de bolwerken van de Taliban in de buurt van Kunduz en Baghlan. De militaire commandanten daar zeggen heel openlijk dat ze terugtrekken van troepen, zelfs als er nog twee jaar extra wordt gevochten tegen de opstandelingen, daar onrealistisch vinden
De Maizière: Ik kan natuurlijk de toekomst niet voorspellen, maar ik begrijp de zorgen. In de gebieden die u noemt hebben we de afgelopen twee jaar een hoop bereikt. We hebben zware veldslagen uitgevochten en verliezen geleden. We zullen die strategie ook de komende twee jaar hardnekkig blijven volgen, maar het staat vast dat de regio’s Kunduz en Baghlan onstabiel zullen blijven. Ze zijn van groot taktisch belang, zowel voor ons als voor de opstandelingen, vooral ook vanwege de aanvoerroute die via het noorden loopt. Terugtrekken zal zeker lastig zijn, maar als minister van defensie zal ik niet toestaan dat daar een veiligheidsvacuüm ontstaat, niet in de gebieden die u noemde en ook niet elders in het noorden van Afghanistan. We zullen alleen op plaatsen terugtrekken waar de Afghaanse troepen echt in staat zijn om de verantwoordelijkheid over te nemen. Elke andere werkwijze zou waanzin zijn.
(..)
Spiegel Online: Het is nu wel onwaarschijnlijk dat een NAVO-lid nog eens een grondoffensief zoals in Afghanistan zal wagen?
De Maizière: Het lijkt me dat geen enkel NAVO-land belang heeft bij een interventie via een invasie. Maar die zienswijze heeft ook voordelen: in de toekomst zal vermoedelijk niemand unilaterale akties proberen uit te voeren, maar in plaats daarvan samenwerken en zelfs, zoals in Libië, optreden met een legitiem mandaat van de Verenigde Naties. Dat vermindert de argwaan dat individuele landen zo’n missie vanwege puur eigenbelang gaan ondernemen.
Interview door Matthias Gebauer, 27 december 2011 gepubliceerd op de Engelstalige website van Der Spiegel.
